Gastroenteroloji

Egzersiz İlişkili Gastrointestinal Semptomlar

Uzun mesafe koşuları ve diğer dayanıklılık sporları sırasında veya sonrasında karın ağrısı, bulantı, kusma ve diyare gibi gastrointestinal semptomlar sıklıkla görülmektedir. Bu semptomlar çoğunlukla geçici ve kendini sınırlayan özellikte olmakla birlikte, bazı sporcularda gastrointestinal hipoperfüzyon, mukozal hasar ve iskemik kolit gibi ciddi klinik tabloların erken bulguları olabilir. Özellikle hematokezya, şiddetli veya persistan karın ağrısı ve hemodinamik instabilite varlığında, basit egzersiz ilişkili yakınmaların ötesinde ciddi gastrointestinal patolojiler açısından değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu nedenle egzersiz ilişkili gastrointestinal semptomların altında yatan patofizyolojik mekanizmaların, klinik özelliklerin ve ciddi intestinal hasarı düşündüren uyarıcı bulguların bilinmesi acil servis yönetiminde önem taşımaktadır. Sitemizde daha önce yer alan ilgili yazıya buradan ulaşabilirsiniz.

Bugünkü yazımızda, egzersiz ilişkili gastrointestinal semptomları güncel literatür ışığında; patofizyolojisi, klinik bulguları, ayırıcı tanısı ve acil servisteki tanı ve tedavi yaklaşımları açısından ele alacağız.

Giriş

Egzersiz ilişkili gastrointestinal sendrom (Ex-GIS), özellikle uzun süreli ve yüksek yoğunluklu fiziksel aktivitenin gastrointestinal sistemin dolaşımını, bütünlüğünü ve fonksiyonlarını etkilemesiyle ortaya çıkan fizyopatolojik değişiklikleri tanımlar. Bu değişikliklerin klinik yansıması ise egzersiz ilişkili gastrointestinal semptomlar olarak adlandırılır.

Dayanıklılık sporcularında gastrointestinal yakınmalar oldukça yaygındır. Çalışmalarda bildirilen oranlar spor branşına, egzersiz yoğunluğuna ve semptom tanımına göre belirgin farklılık göstermektedir. Koşucuların önemli bir bölümü yarış sırasında veya sonrasında en az bir gastrointestinal yakınma yaşadığını bildirmektedir. Bununla birlikte semptomların sık görülmesi, hepsinin benign olduğu anlamına gelmez​1,2​.

Risk Altındaki Sporcular

Maraton ve ultramaraton koşucuları, triatletler, uzun mesafe bisikletçileri ve dayanıklılık gerektiren diğer sporlarla ilgilenen kişiler risk altındadır. Yakınmalar yalnızca profesyonel sporcularla sınırlı değildir. Özellikle hazırlık düzeyine göre yüksek yoğunlukta egzersiz yapan amatör sporcularda da ortaya çıkabilir.

Semptomlar egzersiz sırasında başlayabileceği gibi aktivite tamamlandıktan sonraki saatlerde de gelişebilir. Sıcak hava, yüksek egzersiz yoğunluğu, yetersiz sıvı alımı, gastrointestinal toleransı zorlayan beslenme uygulamaları ve bazı ilaçlar yakınmaları artırabilir. Ancak tek başına bu faktörlerin varlığı, hastada intestinal iskemi geliştiğini göstermez.

Patofizyoloji

Egzersiz sırasında organizmanın önceliği çalışan kasların oksijen ihtiyacını karşılamak ve vücut sıcaklığını düzenlemektir. Bunun sonucunda kan akımı gastrointestinal sistemden iskelet kaslarına ve periferik dolaşıma yönlendirilir. Özellikle yoğun ve uzun süreli egzersizde splanknik perfüzyon belirgin şekilde azalabilir.

2025 yılında Sports Medicine dergisinde yayımlanan ortak görüş bildirisi, Ex-GIS’in gelişiminde iki temel fizyopatolojik mekanizmayı vurgulamaktadır: dolaşımsal-gastrointestinal yolak ve nöroendokrin-gastrointestinal yolak. Bu mekanizmalar birbirinden bağımsız değildir; çoğu zaman birlikte gastrointestinal fonksiyonları etkiler​1​.

Splanknik hipoperfüzyon ve intestinal hasar

Splanknik vazokonstriksiyon sonucunda intestinal mukozaya ulaşan oksijen miktarı azalır. Mukozal bütünlük bozulabilir, intestinal geçirgenlik artabilir ve lokal inflamatuvar yanıt gelişebilir. Uzamış hipoperfüzyon daha ciddi mukozal hasara neden olabilir. Bununla birlikte egzersiz sırasında gelişen fizyolojik hipoperfüzyonun her zaman klinik iskemiyle sonuçlanmadığını vurgulamak gerekir.

Dehidratasyon ve hipertermi, dolaşımsal yükü artırarak bu süreci ağırlaştırabilir. Özellikle yüksek sıcaklıkta yapılan uzun süreli yarışlarda termoregülasyon için cilde yönlendirilen kan akımı, gastrointestinal perfüzyon üzerindeki baskıyı artırabilir. Şiddetli olgularda intestinal bariyer disfonksiyonu ve sistemik inflamatuvar yanıt gelişmesi mümkündür​1,2​.

Nöroendokrin ve mekanik etkiler

Egzersiz sırasında sempatik aktivasyon ve stres hormonlarındaki değişiklikler gastrointestinal motiliteyi, gastrik boşalmayı ve sekresyonları etkileyebilir. Bu durum bulantı, abdominal rahatsızlık, reflü ve dışkılama alışkanlığındaki değişikliklerle ilişkili olabilir.

Koşu sırasında tekrarlayan mekanik sarsıntılar da gastrointestinal yakınmalara katkıda bulunabilir. Ayrıca egzersiz öncesinde veya sırasında tüketilen yüksek konsantrasyonlu karbonhidrat içecekleri, fazla miktarda besin ve bazı fermente edilebilir karbonhidratlar semptomları tetikleyebilir​1,2​.

Klinik bulgular

Egzersiz ilişkili gastrointestinal semptomlar üst ve alt gastrointestinal sistem yakınmaları şeklinde değerlendirilebilir. Üst gastrointestinal semptomlar arasında bulantı, kusma, reflü, epigastrik ağrı ve erken doyma yer alır. Alt gastrointestinal semptomlar ise abdominal kramp, gaz, dışkılama aciliyeti, diyare ve nadiren gastrointestinal kanamayı içerir.

Acil serviste önemli olan yalnızca semptomun türü değildir. Başlangıç zamanı, şiddeti, devam süresi, eşlik eden sistemik bulgular ve fizik muayene sonuçları birlikte değerlendirilmelidir. Hafif abdominal kramp ile ilerleyici abdominal ağrı ve hematokezya aynı klinik yaklaşımı gerektirmez.

Alarm bulguları

Aşağıdaki durumlarda benign egzersiz ilişkili yakınmalar dışında ciddi gastrointestinal patolojiler düşünülmelidir:

  • Şiddetli, sürekli veya giderek artan abdominal ağrı
  • Hematokezya veya belirgin gastrointestinal kanama
  • Defans, rebound veya diğer peritoneal irritasyon bulguları
  • Hipotansiyon, persistan taşikardi veya dolaşım bozukluğu
  • Ateş, bilinç değişikliği veya sistemik toksisite bulguları
  • Tekrarlayan kusma, oral alım intoleransı veya belirgin dehidratasyon
  • Başlangıç tedavisine rağmen düzelmeyen klinik tablo

Bu bulguların bulunması intestinal iskemi tanısını kesinleştirmez. Ancak ileri inceleme, yakın gözlem ve gerektiğinde cerrahi değerlendirme gerektiren hastaları belirlemede yol göstericidir.

Egzersiz ilişkili iskemik kolit

İskemik kolit, kolonun kanlanmasının geçici veya kalıcı olarak yetersiz kalması sonucu gelişen intestinal hasardır. Genellikle ileri yaş ve vasküler risk faktörleriyle ilişkilendirilse de uzun süreli yoğun egzersiz sonrasında genç ve önceden sağlıklı sporcularda da bildirilmektedir.

Egzersiz ilişkili olgularda temel mekanizmanın çoğunlukla belirgin arteriyel oklüzyondan ziyade splanknik hipoperfüzyon olduğu düşünülmektedir. Ancak genç yaş, sportif aktivite öyküsü veya başlangıçta normal vital bulgular ciddi intestinal iskemiyi dışlamaz​3–5​.

Eylül 2026’da Journal of Emergency Medicine Case Reports dergisinde yayımlanan bir olguda, 42 kilometrelik maratonu tamamlayan 56 yaşındaki kadın hasta birkaç saat sonra kramp tarzında abdominal ağrı ve hematokezya nedeniyle acil servise başvurmuş ve başlangıçta hemodinamik olarak stabil olan hastanın serum laktat düzeyinde belirgin yükselme saptanmamış​3​. BT anjiyografide transvers ve desendan kolonda duvar kalınlaşması ve submukozal ödem izlenirken majör mezenterik damarların açık olduğu görülmüştür. Kolonoskopik bulgular iskemik kolit ile uyumlu bulunmuştur.Hasta intravenöz sıvı tedavisi, bağırsak istirahati ve destekleyici yaklaşımla tedavi edilmiştir. Bu olgunun acil tıp açısından önemli mesajı, normal laktat düzeyinin ve başlangıçtaki hemodinamik stabilitenin intestinal iskemiyi dışlamamasıdır​6,7​.

İskemik kolit ne zaman düşünülmeli?

Özellikle uzun mesafe koşusu sonrasında başlayan kramp tarzında abdominal ağrıya kanlı diyarenin eşlik etmesi dikkat çekicidir. Semptomlar yarış sırasında veya tamamlanmasını izleyen saatlerde gelişebilir. Bazı hastalarda başlangıçta yalnızca abdominal rahatsızlık ve dışkılama aciliyeti bulunabilir.

Klasik klinik tabloda ağrıyı hematokezya takip edebilir. Bununla birlikte kanama olmaması iskemiyi dışlamaz. Özellikle belirgin ağrıya rağmen rektal kanamanın bulunmaması, sağ kolon iskemisi veya daha ciddi mezenterik iskemi açısından dikkatle değerlendirilmelidir​4,5,8​.

Acil serviste değerlendirme

İlk yaklaşım hastanın hemodinamik durumunun belirlenmesiyle başlamalıdır. Kan basıncı, kalp hızı, vücut sıcaklığı, mental durum ve periferik perfüzyon değerlendirilmelidir. Sıcak ortamda uzun süreli egzersiz öyküsü varsa sıcak çarpması ve diğer egzersiz ilişkili sistemik aciller de araştırılmalıdır.

Öyküde egzersizin süresi ve yoğunluğu, çevresel sıcaklık, sıvı tüketimi, semptomların başlangıcı, dışkıda kan bulunması ve kullanılan ilaçlar sorgulanmalıdır. Özellikle nonsteroid antiinflamatuvar ilaçların (NSAİİ) kullanımı önemlidir. Bu ilaçlar gastrointestinal mukozal hasar ve kanama riskini artırabilir.

Fizik muayene

Abdominal muayenede hassasiyetin lokalizasyonu, distansiyon, defans ve rebound araştırılmalıdır. Hafif iskemik kolitte fizik muayene bulguları sınırlı olabilir. Buna karşılık peritoneal irritasyon bulguları transmural hasar veya perforasyon gibi ciddi komplikasyonların değerlendirilmesini gerektirir.

Ağrının fizik muayene bulgularına göre beklenenden çok şiddetli olması akut mezenterik iskemi açısından uyarıcıdır. Ancak bu bulgunun yokluğu tanıyı dışlamaz. Tek bir muayene yerine, klinik gidişe göre tekrarlanan abdominal değerlendirmeler daha güvenilir bir yaklaşım sağlar.

Laboratuvar incelemeleri

Laboratuvar testleri hastanın klinik durumuna göre seçilmelidir. Tam kan sayımı, elektrolitler, böbrek fonksiyonları ve gerekli olgularda kan gazı ile laktat düzeyi değerlendirilir. Belirgin kanama varsa hemoglobin takibi ve uygun kan grubu incelemeleri gerekebilir. Lökositoz, metabolik asidoz veya laktat yüksekliği ciddi hastalığı destekleyebilir. Ancak bu parametrelerin hiçbiri iskemik kolit için yeterli duyarlılık ve özgüllüğe sahip değildir. Özellikle erken dönemde veya mukozayla sınırlı iskemide serum laktatı normal olabilir​3–5,8​.

Şiddetli egzersiz sonrasında gelişen kreatin kinaz yüksekliği ve akut böbrek hasarı açısından da değerlendirme gerekebilir. Ancak her hafif gastrointestinal yakınması olan sporcuda geniş laboratuvar paneli istemek gerekli değildir. Tetkikler klinik şüphe ve hastalık şiddetine göre planlanmalıdır.

Görüntüleme Yöntemleri

Şüpheli iskemik kolitte intravenöz kontrastlı abdominal BT, bağırsak duvarındaki değişiklikleri ve hastalığın yaygınlığını değerlendirmek için temel görüntüleme yöntemidir. Kolon duvarında kalınlaşma, submukozal ödem ve perikolik yağ dokusunda inflamatuvar değişiklikler izlenebilir.

Bu bulgular iskemik kolit için tamamen özgül değildir. Enfeksiyöz ve inflamatuvar kolitlerde de benzer görüntüler oluşabilir. Dolayısıyla BT bulguları klinik tablo ve gerektiğinde endoskopik değerlendirmeyle birlikte yorumlanmalıdır​8,9​.

BT anjiyografi 

Her iskemik kolit şüphesinde rutin BT anjiyografi gerekli değildir. Ancak akut mezenterik iskemi dışlanamıyorsa, izole sağ kolon tutulumu düşünülüyorsa veya belirgin vasküler oklüzyon şüphesi varsa çok fazlı BT anjiyografi tercih edilmelidir.

ACG’nin 2015 tarihli kolon iskemisi kılavuzu bu ayrımı özellikle vurgulamaktadır. Kılavuz eski olmakla birlikte, iskemik kolitin tanı ve tedavisinde halen başvurulan temel kaynaklardan biridir. Daha sonraki derlemeler de kontrastlı BT ve seçilmiş hastalarda BT anjiyografi yaklaşımını desteklemektedir​8,9​.

Kolonoskopi

Kolonoskopi, uygun hastalarda iskemik kolit tanısının doğrulanmasında önemli bir yöntemdir. ACG 2015 kılavuzu, şüpheli olgularda ilk 48 saat içerisinde erken kolonoskopi yapılmasını önermektedir. Bu işlem hastanın klinik durumu, BT bulguları ve gastroenteroloji değerlendirmesine göre planlanmalıdır.

Kolonoskopide segmental eritem, ödem, erozyon veya ülserasyon görülebilir. Ancak peritonit, gangren veya geri dönüşümsüz intestinal hasar şüphesinde kolonoskopi uygulanmamalıdır. Ağır olgularda cerrahi değerlendirmeyi geciktirmemek önceliklidir​8,9​.

Ayırıcı tanı

Egzersiz sonrası gelişen abdominal yakınmaların tamamını Ex-GIS ile açıklamak doğru değildir. Gastroenterit, besin intoleransı, inflamatuvar bağırsak hastalığı, gastrointestinal kanama, akut apandisit ve diğer akut batın nedenleri klinik tabloya göre değerlendirilmelidir.Egzersizle ilişkili hiponatremi, sıcak çarpması ve rabdomiyoliz de bulantı, kusma veya abdominal rahatsızlıkla başvurabilir. Özellikle baş ağrısı, bilinç değişikliği, hipertermi, kas ağrısı veya koyu renkli idrar bulunması değerlendirmeyi farklı bir yöne taşır (Tablo 1).

Tablo 1. Egzersiz ilişkili gastrointestinal semptomlarda ayırıcı tanı ve acil servis yaklaşımı

Klinik özellikÖn plandaki olasılıkAcil serviste yaklaşım
Hafif, kısa süreli kramp ve bulantıFonksiyonel Ex-GISKlinik değerlendirme ve gözlem
Diyare ve hematokezyaİskemik veya enfeksiyöz kolitLaboratuvar ve uygun görüntüleme
Şiddetli, persistan ağrıMezenterik iskemi veya akut batınAcil kontrastlı görüntüleme, konsültasyon
Hipertermi ve bilinç değişikliğiEgzersiz ilişkili sıcak çarpmasıAcil soğutma ve resüsitasyon
Bulantı, baş ağrısı ve nörolojik bulgularEgzersiz ilişkili hiponatremiSerum sodyumu ve nörolojik değerlendirme

Tedavi

Hafif, komplikasyonsuz egzersiz ilişkili gastrointestinal yakınmalarda temel yaklaşım egzersizin sonlandırılması, uygun sıvı replasmanı ve klinik izlemdir. Oral alımı tolere eden, vital bulguları normal ve alarm bulgusu bulunmayan hastalarda oral rehidrasyon yeterli olabilir.

Ancak uzun süreli dayanıklılık egzersizi sonrasında gelişen bulantı veya kusmada hiponatremi olasılığı göz önünde bulundurulmalıdır. Sodyum durumu bilinmeden gelişigüzel yüksek miktarda sıvı uygulanması uygun değildir. Tedavi hastanın volüm durumu ve olası elektrolit bozukluklarına göre düzenlenmelidir.

İskemik kolitte konservatif tedavi

Komplikasyonsuz ve hafif iskemik kolit olgularının önemli bir bölümü destekleyici tedaviyle düzelir. Başlangıç yaklaşımında uygun intravenöz sıvı replasmanı, gerektiğinde bağırsak istirahati, elektrolit bozukluklarının düzeltilmesi ve yakın klinik izlem yer alır.

NSAİİ kullanımı ve intestinal perfüzyonu olumsuz etkileyebilecek diğer ilaçlar gözden geçirilmelidir. Oral alıma geçiş hastanın semptomlarına ve klinik iyileşmesine göre planlanmalıdır. Persistan ağrı, devam eden kanama veya sistemik kötüleşme varsa hastanın yeniden değerlendirilmesi gerekir​8,9​.

Antibiyotik

Her egzersiz ilişkili gastrointestinal semptomda antibiyotik endikasyonu bulunmaz. Hafif, komplikasyonsuz iskemik kolitte de rutin antibiyotik kullanımının yararı net değildir.

ACG 2015 kılavuzu, orta ve ağır iskemik kolitte antimikrobiyal tedavinin değerlendirilmesini önermektedir. Bu yaklaşımın kanıt kalitesi düşüktür. Antibiyotik kararı hastalığın şiddetine, sistemik bulgulara, komplikasyon riskine ve ilgili uzmanlık değerlendirmesine göre verilmelidir​8,9​.

Cerrahi konsültasyon

Peritoneal irritasyon, hemodinamik instabilite, perforasyon, gangren şüphesi veya ilerleyici klinik kötüleşme varlığında erken genel cerrahi konsültasyonu gereklidir. İzole sağ kolon tutulumu ve pankolonik iskemi de daha ciddi seyirle ilişkili olabileceğinden dikkatle değerlendirilmelidir.

Maraton sonrası gelişen iskemik kolit çoğu zaman konservatif tedaviyle düzelebilse de cerrahi gerektiren olgular bildirilmiştir. Bu nedenle başlangıçta stabil görünen bir hastada ilerleyici abdominal bulguların gözden kaçırılmaması önemlidir​4,5,8​.

Taburculuk kararı

Acil serviste en kritik kararlardan biri hastanın güvenle taburcu edilip edilemeyeceğidir. Hafif, hızla düzelen, kanamasız gastrointestinal yakınmaları olan ve muayenesinde alarm bulgusu bulunmayan hastalar uygun gözlem sonrasında taburculuk açısından değerlendirilebilir.

Taburculuk öncesinde oral alımın tolere edilmesi, vital bulguların stabil olması ve ciddi alternatif tanılar açısından yeterli değerlendirmenin tamamlanması gerekir. Persistan ağrı, hematokezya, tekrarlayan kusma veya klinik kötüleşme varlığında taburculuk yerine ileri değerlendirme tercih edilmelidir.

İskemik kolit şüphesi bulunan hastalarda ise yalnızca semptomların kısmen gerilemesine dayanarak taburculuk kararı verilmemelidir. Hastalığın şiddeti, görüntüleme sonuçları, kanama durumu ve konsültasyon gereksinimi birlikte değerlendirilmelidir. Standartlaştırılmış, sporculara özgü doğrulanmış bir taburculuk skoru bulunmamaktadır​2​.

Tekrarlayan semptomlar nasıl önlenebilir?

Ciddi patoloji dışlandıktan sonra tekrarlayan egzersiz ilişkili yakınmaların önlenmesi önem kazanır. 2025 tarihli ortak görüş bildirisi, bireyselleştirilmiş beslenme stratejileri, uygun hidrasyon, gastrointestinal toleransın geliştirilmesi ve seçilmiş sporcularda FODMAP düzenlemelerini değerlendirmektedir. [1]Gastrointestinal sistemin egzersiz sırasında besin ve sıvı alımına kademeli olarak alıştırılması, yani gut training, bazı sporcularda semptomların azaltılmasına yardımcı olabilir. Ancak tüm sporcular için geçerli tek bir beslenme protokolü bulunmamaktadır. Bu yaklaşımlar acil tedavinin değil, sonraki sporcu takibinin parçasıdır​2​.

Sonuç

Egzersiz ilişkili gastrointestinal semptomlar, özellikle dayanıklılık sporcularında sık karşılaşılan ve çoğunlukla kendiliğinden düzelen yakınmalardır. Ancak egzersiz sonrasında gelişen abdominal ağrı ve gastrointestinal kanama, intestinal iskemi gibi ciddi patolojilerin habercisi olabilir. Acil serviste temel yaklaşım, benign gastrointestinal yakınmaları ileri değerlendirme gerektiren durumlardan ayırmaktır. Özellikle hematokezya, persistan veya şiddetli abdominal ağrı, hemodinamik instabilite ve peritoneal irritasyon bulguları varlığında iskemik kolit ve diğer akut batın nedenleri düşünülmelidir. Normal laktat düzeyinin intestinal iskemiyi dışlamadığı unutulmamalıdır. Görüntüleme ve konsültasyon kararları klinik şüpheye göre verilmelidir. Sonuç olarak, egzersiz sonrası gelişen gastrointestinal yakınmaların değerlendirilmesinde semptomların şiddeti, eşlik eden alarm bulguları ve klinik seyir, hastanın genç veya sağlıklı bir sporcu olmasından daha belirleyicidir.


Kaynaklar

  1. 1.
    Costa RJS, Gaskell SK, Henningsen K, et al. Sports Dietitians Australia and Ultra Sports Science Foundation Joint Position Statement: A Practitioner Guide to the Prevention and Management of Exercise-Associated Gastrointestinal Perturbations and Symptoms. Sports Med. Published online April 7, 2025:1097-1134. doi:10.1007/s40279-025-02186-6
  2. 2.
    Ribichini E, Scalese G, Cesarini A, et al. Exercise-Induced Gastrointestinal Symptoms in Endurance Sports: A Review of Pathophysiology, Symptoms, and Nutritional Management. Dietetics. Published online September 19, 2023:289-307. doi:10.3390/dietetics2030021
  3. 3.
    Gonzalez Osses R, Argomedo Obregon V, Muñoz Espinoza M. Non-Occlusive Exercise-Induced Ischemic  Colitis After Marathon Running: A Case Report. Journal of Emergency Medicine Case Reports. Published online September 30, 2026:127-130. doi:10.33706/jemcr.1953333
  4. 4.
    Sanchez L, Tracy J, Berkoff D, Pedrosa I. Ischemic colitis in marathon runners: a case-based review. J Emerg Med. 2006;30(3):321-326. doi:10.1016/j.jemermed.2005.05.021
  5. 5.
    Faress A, Masood S, Mian A. “Runs” from a run: A case of exercise induced ischemic colitis. World J Emerg Med. 2017;8(4):302-304. doi:10.5847/wjem.j.1920-8642.2017.04.010
  6. 6.
    Cohen D, Winstanley A, Engledow A, Windsor A, Skipworth J. Marathon-induced ischemic colitis: why running is not always good for you. Am J Emerg Med. 2009;27(2):255.e5-7. doi:10.1016/j.ajem.2008.06.033
  7. 7.
    Grames C, Berry-Cabán C. Ischemic colitis in an endurance runner. Case Rep Gastrointest Med. 2012;2012:356895. doi:10.1155/2012/356895
  8. 8.
    Brandt L, Feuerstadt P, Longstreth G, Boley S, American College of Gastroenterology. ACG clinical guideline: epidemiology, risk factors, patterns of presentation, diagnosis, and management of colon ischemia (CI). Am J Gastroenterol. 2015;110(1):18-44; quiz 45. doi:10.1038/ajg.2014.395
  9. 9.
    Hung A, Calderbank T, Samaan M, Plumb A, Webster G. Ischaemic colitis: practical challenges and evidence-based recommendations for management. Frontline Gastroenterol. 2019;12(1):44-52. doi:10.1136/flgastro-2019-101204

2 yorum

    1. Değerli hocam öncelikle ilginiz ve katkınız için teşekkür ederim.

      Evet, literatürde ağır egzersiz öncesi oral alımın düzenlenmesine yönelik öneriler mevcut. Genel yaklaşım, ağır egzersizden yaklaşık 2–4 saat önce ana öğünün tamamlanması, egzersize yakın dönemde yüksek yağlı, lifli ve büyük hacimli öğünlerden kaçınılması ve yeterli hidrasyonun sağlanması şeklinde özetlenmekte.

      Tekrarlayan gastrointestinal yakınmaları olan sporcularda, egzersiz öncesindeki 24–48 saatlik kısa süreli düşük FODMAP diyetinin semptomları azaltabileceğine ilişkin çalışmalar da mevcut ancak bu yaklaşımın tüm sporculara rutin olarak önerilmiyor.

      Ek olarak egzersiz öncesi uzun süreli açlık yerine, bireysel toleransa uygun karbonhidrat alımının sürdürülmesi ve gastrointestinal sistemin antrenmanlarla besin alımına adapte edilmesi (gut training) önemli.

      Yazımızdaki 1 numaralı kaynakta ayrıntılı bilgiler de yer alıyor.

Yorum yap